عشق تو خواست با تو عجینم کند که کرد

وقتی به عمق من برسی جز تو نیستم.....................

سخت است بخندی و دلت غم زده باشد
هر گوشه ای از پیرهنت نم زده باشد

سخت است به اجبار به جمعی بنشینی
وقتی دلت از عالم و آدم زده باشد

احوال من ای دوست چنین است که انگار
یک صاعقه بر جنگل خرم زده باشد

(مولوی)

بازی روزگار را نمی فهمم ...من تو را دوست می دارم... تو دیگری را... دیگری مرا... و همه ما تنهاییم!داستان غم انگیز زندگی این نیست که انسانها فنا می شوند، این است که آنان از دوست داشتن باز می مانند.همیشه هر چیزی را که دوست داریم بدست نمی آوریم، پس بیاییم آنچه را که به دست می آوریم دوست بداریم.انسان عاشق زیبایی نمی شود، بلکه آنچه عاشقش می شود در نظرش زیباست!انسان های بزرگ دو دل دارند؛ دلی که درد می کشد و پنهان است و دلی که میخندد و آشکار است.همه دوست دارند که به بهشت بروند، ولی کسی دوست ندارد که بمیرد ... !عشق مانند نواختن پیانو است، ابتدا باید نواختن را بر اساس قوا